Kod yazanların bakış açısından diğer insanlar ve diğer insanların bakış açısından kod yazanlar nasıl görünür diye eşimin yolladığı bir resmi sizinle paylaşmak istiyorum :)

Eşimin bana gönderdiği bir resmin içeriğini aynen sizinle paylaşıyorum :)
Bunu bana eşimin göndermiş olması ne kadar ironik olursa olsun ve en baştaki varsayıma katılmasam da sonuca katılıyorum :P

Kız bulmak için para ve zamanın aynı anda sende olması gerekiyor:

Vakit nakittir, o zaman:

Bu durumda:

Tüm problemlerin kökü paraya dayanır:

Tüm bu eşitlikleri denklemde yerine koyarsak:

Umut Sarıkaya’nın çizdiği karikatürlerde özellikle tam sayfa çizdiklerinde ayrıntıların hepsini görmek için kafayı yemekten yoruldum. Ufacık alanlara saklanmış o “Kıraç” şeklindeki taşları görmek harika hissettiriyor. Bazen de dakikalarca bir karikatürü inceleyip bir şey bulamayınca sinir olmak ve tekrar geri dönmek aynı karikatüre, ve tekrar… Sanki gizli bir şifre varmış da ben göremiyormuşum gibi… Neyse…

Bizde vur deyince öldürmek adetten sanırım, kendi becerisizliklerini de millete ödeten yöneticilerin yaşadığı başka bir cennet daha yoktur sanırım. 09.10.11 tarihinde (tarih çok havalı bu arada) ÜDS sınavına girdim. Sınav kendi halinde bir sınavdı iyi de geçti gibi ama sonuç ne olur bilemem. Asıl sorun, yani bu yazıyı yazmamdaki amaç sınava giriş kağıdını elinize almanızla başlıyor. Sınava kendinizi ve iç çamaşırınızı getirebiliyorsunuz sadece, geri kalan her şeyi topluyor arkadaşlar. Buna parmağınızdaki alyans da dahil. Kendi yeteneksizliklerini size ödetiyorlar, kontrol edemezsen yasakla zihniyeti son dönemlerde moda bizde. Sınava bir doktor arkadaşımla gittim, sağ olsun o yağmurda bizi arabasıyla oraya kadar götürdü ama o da ne, anahtarları içeriye almadılar. Ben ondan ayrı binada girdim ama aynı şeyleri yaşamıştır diye tahmin ediyorum. Sınava arabanın anahtarını sokamıyorsunuz, peki tamam ama anahtarı emanet edebileceğiniz bir yer var mı? Yok! Allah’a emanet bırakıyorsunuz anahtarınızı… Döndüğünüzde arabanızı yerinde bulamazsanız şaşırmayın, yakında bunu meslek edinip sınava katılan arkadaşlar çıkacaklardır. O zaman da “müessesemiz çalınan eşyalardan sorumlu değildir” yazısını sunacaklardır bize. Koskoca ÖSYM sınava giriş numarasını üzerilerine yazabilecekleri boş yapışabilen etiketleri (ki en basit aklıma gelen şey bu) oradaki görevli arkadaşlara vermeyi akıl edememiş, ya da etmemiş. Neyse, biz kafamızı kuma gömelim. Soruları çalanları tespit etmek yerine herkese suçlu muamelesi yapalım :)

Bir Türk misafirperverliği klasiği (!) bu oteller :) Sağlık Bakanlığı’nın TSM sorumlu hekimleri eğitimi için kaldığımız bu otellerde yok yok :) Havuzundan denizinden çok faydalanamadığım oteldeki hizmet anlayışı tam bir kabus. Kişi kişi hizmet verenler değil tümünü organize eden insanlarda bence hata var, çünkü ne istediğinizi söylediğinizde herkes yardımcı olmaya çalışıyor ama bunu söyleyebilecek birini bulabilirseniz.

Neyse odalardan başlayayım, minibardan sınırız yararlanabilirsiniz diyorlar “ultra inclusive” olduğu için otel, siz de “vay be” diyorsunuz ama minibarı sadece tek sefer doldururuz diyorlar :) Peki minibarda ne var? Bir litre su, bir litre maden suyu, bir litre kola :) Odadaki her şey eski ve bakımsız, kırılan şeyler tamir görmemiş kirlenen yastıklar değiştirilmemiş, yastıklarda kılıf bile yoktu ilk gittiğimizde. Odayı temizleyin diye kartı asıp döndüğünüzde odayı aynı şekilde buluyorsunuz ve bu iki gün sürebiliyor. Temizlediklerinde de çarşaflarınızı düzeltip aynı şeyleri tekrar seriyorlar, kılıf gene yok. Sonunda resepsiyonda esip gürlüyorsunuz ve işiniz yapılıyor. Banyoda sıvı sabun, diş macunu vs. boşuna aramayın, muslukları fazla zorlamayın elinizde kalmasın. He bir de elektrik kesilince sular da kesiliyor aman dikkat :)

Personel sizi Rus sandığı için arkanızdan ileri geri konuşabiliyor, karınıza kızınıza laf atabiliyor. Türk olduğunuzu öğrenince de bunu siz duymadan yapıyorlar. Yemekler için “Türk Gecesi” hariç standartların üstünde bir şey beklemeyin. Türk kahvesi isterseniz alın cezve ve kahve orada yapın diyen tek otel burası mıdır bilmem ama tüm bunlara rağmen balkonunuza Rus düşebilecek yoğunlukta Rus’un olduğu tek otel burasıdır eminim. Benim başıma geldi oradan biliyorum gecenin üç buçuğunda kapınız çalınıp Rusça bir şeyler söylendiğinde “Sen kimsin arkadaşım” dediğinizde beş tane güvenliği karşınızda görmek ve “Balkonunuzda biri var” denmesi biraz ürkütücü olabiliyor gerçekten. Aklınızda olsun bu kadar Rus bir arada düşündüğünüz manzarayı oluşturmuyor :)

Otelde su sporları ve kısa mağara gezisi dışında da bir eğlence yok, zaten otelin tek sevdiğim kısmı buydu. Başka şeyler de aklıma gelirse yine yazarım ama bu oteli listenizden elemeniz hayrınıza, sabahtan akşama ye-iç modelli bir tatil aramıyorsanız…

Çocukluğumdan beri kafamda dönüp duran bir teorim var, başkalarının da aklına gelmiş olması kuvvetle muhtemel ama ben görmediğim için sağda solda yazıyorum buraya dosdoğru. Şimdi herkes dünyayı farklı renklerde görüyor olsa, yani herkes ağacın yeşil olduğunu biliyor ama benim yeşil dediğim aslında sizin kırmızı olarak gördüğünüz renk olsa? Sonuçta kimse kimin nasıl gördüğünü bilemiyor ve bilemeyecek, e haliyle aslında herkes benim mavi renkte gördüğüm rengi seviyor ama kiminiz ona kırmızı, kiminiz sarı diyor… Bu sayede herkes farklı renkleri ve uyumları sevmiş oluyor aslında aynı şeyleri sevsek de… Garip düşündükçe hoşuma giden bir teori bu, saat de oldu epey, yapacak fazla işim de yoktu; olan oldu yazdım artık :)

Dün bir şeyler düzelteyim derken tüm siteyi uçurdum :) farketmemiş olmanız daha olası zira öyle hergün okunan bir blog sahibi değilim. Site tamamen uçtuktan sonra her türlü şeyi denedim, sıfırdan kurmak da dahil olmak üzere ki epey sancılı bir olay oldu. Sıfırdan kurmama rağmen düzelmeyince kapatıp gitmek geldi aklıma ama tek bir satır kod ile her şey düzeldi… Neyse şimdilik çalışıyor bir yedek alsam iyi olacak :D

Ticaret yapmaya karar verdiğimden beri, bir arpa boyu yol alamamak ne kadar sinir bozucu… Aklımda bir çok fikir var ama birini hayata geçirecek cesaret yok. Daha önce çalıştığım şirketlerden biliyorum satış ve pazarlama işinde iyiyim, İş kendi işimi kurmaya gelince neden bu kadar ürkeğim çözemedim. Sanırım ben ticaret adamı değilim. Sanırım kendi işimi kurup patron olamayacağım. Haydi yaptık bir iş açtık şirketi, iş kovalamazsan nasıl bulacaksın müşteriyi, ürünü vs… Ben başlamadan pes edeyim en iyisi. Tabii alışmışım sabit maaşla sabit yerde çalışmaya.  Hal böyleyken ne cebim dolar ne de yokluk çekerim, kolaya alışmışız bir kere… Gel de şimdi cesaret et kolayı bırak da zorun peşinden koş yani ticaret yap.

Kola diyerek marka vermekten kaçındım biraz ama vereceğim örnekte belli markalara yöneleceğim haliyle biraz gereksiz oldu. Ülkede kime sorarsanız sorun küçük yaşta çocuklara kola (halen marka yok) içirmeyi önerecek kimse yoktur. Herkes kola içmesin, süt içsin der; der de ülkemde de garip başka gerçekler var. Bugün alışveriş yaparken farkettim ki 1 litre süt 1 litre koladan pahalı! Yani öyle çok abartı bir fark yok fiyatları arasında ama olayın bu kadar UCUZA gitmesi de can sıkıcı… Örnek vercek olursak 23.10.2010 tarihli Migros (evet evet bu bir marka) Kangurum fiyatlarına göre:

1 LT Pepsi Cola: 1,63 TL
1 LT Coca-Cola: 1,63 TL
1 LT Cola Turka: 1,49 TL

1 LT SEK Süt: 2,19 TL
1 LT Ülker İçim Süt: 2,10 TL
1 LT Pınar Süt: 2,05 TL
1 TL Dimes Süt: 1,69 TL

Burada en çok atılan markalardan fiyat aldım ve herhangibir yakınlığım yok hiçbirisine :) Bir de “Light Süt” olayı var, onlar ucuz ama bir deneyin anlayacaksınız nedenini. Bu fiyat farkının ticari birçok açıklaması olabilir ama Çin’in çok geç farkedip yaptığı o ilkokullara süt dağıtma işine kadar gitmesin olaylar bence. Garip…

Kızkardeşim bu sabah (01:30) şahane bir kız çocuk sahibi oldu, doğumunda kardeşimin yanında olabilme şansıyla Azra Hanım’ı ilk görenlerin arasındaydım. Kızkardeşimden güzel olması bir yana, sağlıklı sıhhatli Azra’ya bir hoşgeldin de buradan diyeyim dedim :)